Wiki

Większość współczesnych systemów wiedzy optymalizuje wyszukiwanie (retrieval), co jest zrozumiałe. Wyszukiwanie jest widoczne, łatwe do demonstracji i wydaje się magiczne, gdy działa poprawnie. Wpisujesz pytanie, otrzymujesz odpowiedź.

Premisa jest prosta: skompilowana wiedza jest bardziej ponownie wykorzystywalna niż pobrane fragmenty. RAG stał się domyślną odpowiedzią na proste pytanie – jak zapewnić LLM dostęp do zewnętrznej wiedzy?

PKM, RAG, wiki i systemy pamięci sztucznej inteligencji są często omawiane, jakby rozwiązywały ten sam problem. Nie rozwiązują. Wszystkie mają do czynienia z wiedzą, ale operują na różnych warstwach:

Przesyt informacyjny to mniej problem objętości danych, a bardziej kwestia nierozwiązanych wejść. Współczesna praca intelektualna pozostawia ślad w postaci zakładek, wątków czatowych, dokumentów, zaznaczeń, fragmentów kodu, transkrypcji, zrzutów ekranu oraz niedopisanych notatek.