Go’s context.Context is eenvoudig genoeg om verkeerd te gebruiken — en dat is precies het probleem.

Spec-gedreven ontwikkeling is één van die ideeën waarnaar software-ingenieurs eerder hebben gegrepen en vervolgens hebben opzijgezet toen de inspanning niet meer opwog.

Spec-gedreven ontwikkeling kwam in 2026 binnen als het serieuze antwoord van ontwikkelaars op de afwijking van ‘vibe coding’.

Beslissingenregistraties vormen de ontbrekende geheugelaag in AI-gestuurde softwareontwikkeling. Ze vastleggen niet alleen wat er is gebouwd, maar ook waarom — en dat onderscheid wordt cruciaal wanneer AI-tools je code schrijven.

Het omgaan met fouten in Go is makkelijk om te klagen over. Elke Go-ontwikkelaar heeft honderden keren dit soort code geschreven:

Het testen van concurrente Go-code vereiste altijd een zekere discipline. Goroutines zijn goedkoop, kanalen (channels) zijn eenvoudig en contextannulering is idiomatisch — achtergrondwerkers en timers zijn overal te vinden in echte Go-services.

Het Agent2Agent-protocol van Google, vaak afgekort tot A2A, had een vreemd eerste jaar.

Pollende agents behoren tot de minst glamourrijze onderdelen van de architectuur van AI-assistents, maar ze zijn ook een van de meest nuttige.

Het A2A-protocol, kort voor Agent2Agent Protocol, is een open standaard voor communicatie tussen onafhankelijke AI-agentensystemen.

De architectuur van AI-agents begint zich op te splitsen in twee lagen.

CQRS is een van die patronen die te vaak worden overschat, overcompliceerd en af en toe ten onrechte worden voorgeschoten als geneesmiddel voor de saaiheid van standaard CRUD-operaties.

Mermaid is een tekstgebaseerd tool voor het maken van diagrammen, bedoeld voor mensen die liever diagrammen schrijven dan vakjes op een canvas slepen. Het gebruikt een Markdown-achtige syntaxis om flowcharts, sequentiediagrammen, klassendiagrammen, statemachinediagrammen, tijdlijnen, Gantt-diagrammen, entiteitsrelatiediagrammen en meer te beschrijven.

De meeste engineeringnotities worden één keer geschreven en daarna vergeten. Je vastlegt iets tijdens een debugsessie, plakt het ergens en vind het twee jaar later zonder context waarom het destijds belangrijk was.

Het dominante model voor het publiceren van kennis online is sinds het begin van de 2000s niet veel veranderd: schrijf iets, maak het op, publiceer het, ga verder.

Het indelen van notities op onderwerp lijkt logisch, totdat je notities over PostgreSQL in vijf verschillende mappen hebt en de ene die relevant is voor het probleem van vandaag, niet kunt vinden.

Single-modelsystemen zijn eenvoudig. Multi-modelsystemen zijn krachtig. De uitdaging ligt niet in het kiezen van modellen, maar in het ontwerpen van de architectuur die ze orchestreert.